|
پنج شنبه 26 خرداد 1390برچسب:, :: 19:0 :: نويسنده : مونا
صدا كن مرا
صداي تو خوب است
صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است
كه در انتهاي صميمت حزن مي رويد
در ابعاد اين عصر خاموش
من ازطعم تصنيف در متن ادراك يك كوچه تنهاترم
بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است
و تنهايي من شبيخون حجم ترا پيش بيني نمي كرد
و خاصيت عشق همين است....
نظرات شما عزیزان:
salaaaaaaaaam
kheyli webloget toooope b manam sar bzan ![]()
سلام
مطلب قشنگیه به ماهم یه سری بزن نظرتو بگو خوشحال میشم ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
وای خیلی زیبا و رویایی بود منکه خیلی خوشم اومد مطلبی قشنگی بود
![]()
![]() |